‘Ik verhuur al acht jaar een ongemeubileerde T2 in Le Lamentin, de huurder heeft net opgezegd: zal ik er een Airbnb van maken?’ Die vraag hoor ik bijna elke maand van Martinikaanse eigenaren die genoeg hebben van een stilstaand rendement op kale huur. Als bewoner van het eiland en beheerder van gemeubileerde woningen begeleid ik hen bij deze afweging. Een ongemeubileerde woning op Martinique gemeubileerd verhuren betekent een ander juridisch regime, een andere fiscaliteit, een andere klantenkring en een andere logistiek — in het Caribisch gebied vaak een winnende keuze, op voorwaarde dat je het nuchter doorrekent voordat de eerste bank naar binnen gaat.
Deze gids is informatief en actueel voor 2026; hij vervangt niet het advies van een accountant.
Waarom overstappen op gemeubileerde verhuur op Martinique
Ongemeubileerde (kale) verhuur, met een huurcontract van drie jaar, levert een bescheiden maar regelmatige huur op. Vakantieverhuur speelt in op de vraag naar het eiland — een Frans overzees departement (DROM) met zo’n 360.000 inwoners. In de kustgemeenten is het verschil in inkomsten aanzienlijk. Neem een realistische T2 van 45 m² in Les Trois-Îlets:
- bij kale verhuur brengt hij zo’n 750 €/maand op, dus 9.000 €/jaar bruto huur;
- als gemeubileerde vakantiewoning, à 110 €/nacht met een voorzichtige bezetting van 60 % (de Carême, van december tot april, zit bijna vol, het regenseizoen veel minder), levert hij ongeveer 24.000 €/jaar op.
Op papier verdubbelt of verdrievoudigt gemeubileerde verhuur de omzet. Maar dat brutobedrag is misleidend: de overstap naar LMNP op Martinique brengt kosten en onzekerheden mee, en de seizoensinvloed is groot — het carnaval in februari-maart stuwt Fort-de-France op, het orkaan-laagseizoen (juni tot november) holt de planning uit.
De echte kosten die je van de droom moet aftrekken
De netto-inkomsten worden aangetast door posten die bij kale verhuur niet bestaan of lichter zijn:
- volledige inrichting, duurder door de octroi de mer (invoerheffing): 8.000 tot 15.000 € om een T2 serieus in te richten;
- schoonmaak en wasserij tussen elk verblijf, 40 tot 70 € per wissel in een tropisch klimaat;
- platformcommissie (15 % en meer) of conciërgekosten;
- seizoensleegstand en vervanging van meubels die door zout en zon worden aangetast;
- toeristenbelasting die je moet innen en aan de gemeente afdragen.
Na aftrek van deze posten blijft gemeubileerd meestal winnend, maar het verschil wordt kleiner.

Je kansen berekenen: kaal tegen gemeubileerd, met cijfers
Om te beslissen of je een kale huurwoning in een overzees departement omzet in gemeubileerd, vergelijk je niet de brutobedragen, maar de netto-opbrengst na kosten en belasting. Terug naar onze T2 in Les Trois-Îlets.
- Kale verhuur (micro-foncier): 9.000 € huur, 30 % forfaitaire aftrek, grondslag 6.300 €, belasting ongeveer 2.970 € (schijf van 30 % + 17,2 % sociale heffingen). Geschat netto: rond 5.000 €/jaar.
- Gemeubileerde vakantiewoning (LMNP au réel): 24.000 € ontvangsten, 9.000 tot 11.000 € werkelijke kosten (schoonmaak, conciërge, octroi de mer op het meubilair, energie, accountant), plus de afschrijving van pand en meubilair, die de belasting de eerste jaren vaak volledig wegstreept. Geschat netto: 11.000 tot 14.000 €/jaar.
Het verschil van 6.000 tot 9.000 € per jaar rechtvaardigt de inrichting, die in een à twee jaar is terugverdiend. Maar in een weinig toeristische gemeente, of ver van de stranden in het zuiden (Les Salines in Sainte-Anne, Le Diamant), wint een slecht verhuurde gemeubileerde woning niet altijd van een zekere kale verhuur. Alles hangt af van je micromarkt.
Wanneer gemeubileerd duidelijk wint
De overstap loont bijna altijd als je woning aan deze criteria voldoet:
- een badplaats of toeristische ligging: Sainte-Anne, Les Trois-Îlets, Le Diamant, Le François, La Trinité/Tartane, Saint-Pierre;
- karakter of buitenruimte (terras, uitzicht op de baai, zwembad);
- nabijheid van het vliegveld Aimé Césaire (in Le Lamentin) of van een topattractie (Route des Rhums, Montagne Pelée, Caravelle);
- de mogelijkheid om het beheer op afstand uit te besteden.
Omgekeerd levert een puur residentiële woning zonder toeristische aantrekkingskracht vaak meer op als kale verhuur.
De fiscale statuswijziging: van foncier naar LMNP
Bij kale verhuur zijn je huurinkomsten revenus fonciers (inkomsten uit onroerend goed). Zodra je meubileert, worden het bénéfices industriels et commerciaux (BIC): je valt dan onder de loueur meublé non professionnel (LMNP) zolang je ontvangsten onder 23.000 €/jaar blijven of lager zijn dan de andere beroepsinkomsten van het huishouden. De btw volgt een andere logica: lees in welke gevallen het tarief van 8,5 % geldt voor gemeubileerde verhuur op Martinique.
Deze wijziging opent de deur naar afschrijving, een mechanisme dat bij foncier ontbreekt: elk jaar trek je een deel van de waarde van het pand en het meubilair af zonder werkelijke uitgave; op Martinique verhoogt de octroi de mer die afschrijfbare waarde en vergroot zo het voordeel. Om de regimes micro-BIC en réel goed te begrijpen, lees onze gids voor Martinique.
De concrete stappen van de overgang
Ook op afstand vanuit Europees Frankrijk uit te voeren, in deze volgorde:
- wacht het vertrek van de huurder af (een kaal huurcontract zeg je niet van de ene dag op de andere op);
- richt in volgens de wettelijke lijst, in tropische versie: beddengoed en klamboes, verduistering, uitgeruste keuken, airco of plafondventilatoren, zoutbestendig buitenmeubilair;
- meld de start van je activiteit bij het guichet unique voor ondernemingsformaliteiten om een SIRET-nummer te krijgen;
- kies voor het régime réel, in de overzeese departementen vaak voordeliger dan micro-BIC;
- meld de vakantiewoning aan bij het gemeentehuis, afhankelijk van de gemeente met een registratienummer dat je moet vermelden;
- controleer de regels voor gebruikswijziging (changement d’usage), die in Fort-de-France en sommige gemeenten zijn gereguleerd.
Reken op twee tot vier maanden tussen het besluit en de eerste overnachting.
