Anse Dufour is een van die zeldzame plekken waar je geen boot, duikclub of uitzonderlijk geluk nodig hebt om een groene zeeschildpad tegen te komen. Je loopt het water in vanaf het zand, steekt je hoofd onder water, en na een paar slagen met je zwemvliezen kijk je uit over een zeegrasveld waar deze vredige reuzen rustig grazen. Wie Martinique via het zuiden ontdekt, beleeft hier vaak de eerste onvergetelijke ontmoeting onder water van de reis. Hier lees je alles wat je moet weten om er een succes van te maken, zonder het dier of zijn leefomgeving te verstoren.
Waarom Anse Dufour DE schildpaddenplek van Zuid-Martinique is
Anse Dufour ligt in de gemeente Les Anses-d’Arlet, tussen Les Trois-Îlets en Le Diamant, en is een kleine baai bij een vissersdorpje. De ligging verklaart alles: een ondiepe baai, beschut tegen de deining, met een bodem vol zeegrasvelden (het beroemde ‘schildpaddengras’). Die onderwaterweiden zijn de voorraadkast van de groene zeeschildpad (Chelonia mydas), de enige lokale soort die als volwassen dier echt herbivoor is. Ze komen er grazen op geringe diepte, vaak tussen 2 en 6 meter, perfect zichtbaar met zwemvliezen, duikbril en snorkel.
Anders dan vaak gedacht ‘zoek’ je de schildpadden niet in open water: je vindt ze boven de zeegrasvelden, meestal rechts van het strand als je naar zee kijkt, langs de rotsige punt. De bodem wisselt daar licht zand af met donkere vlekken begroeiing. Juist op die donkere vlekken moet je je blik richten.
Extraatje: Anse Dufour herbergt ook een rijke bijfauna. Scholen papegaaivissen, sergeant-majoors, soms een pijlstaartrog op het zand, en mooie koraalwanden aan de noordpunt. De schildpad is de ster, maar het decor is de omweg op zich al waard. Wil je tijdens je verblijf eens een andere onderwaterwereld zien, dan bieden de lagune van Cap Chevalier en de Coffre des Caps een heel ander snorkeldecor.

Wanneer gaan voor de beste kansen
De timing maakt het verschil tussen een mooie zwempartij en een gegarandeerde ontmoeting.
- Het seizoen: december tot april, de Carême (droge seizoen). Het water is helderder, deining is zeldzamer en het zicht is vaak meer dan 10-15 meter. In het regenseizoen (juni tot november) maakt de regen het water troebel en woelt de deining het sediment op.
- Het tijdstip: vroeg in de ochtend, liefst voor 9 uur. Dat is dubbel voordelig. Het strijklicht verlicht de zeegrasvelden mooi, het water is nog niet omgewoeld door zwemmers, en vooral: het piepkleine parkeerterrein van het dorp staat nog niet vol. Vanaf 10-11 uur in het hoogseizoen loopt de baai vol en laten de verstoorde schildpadden zich minder zien.
- Getij en wind: kies een dag met weinig passaatwind. Een glad wateroppervlak verbetert het zicht vanaf het oppervlak aanzienlijk.
Kortom: je beste kans is een ochtend in februari of maart, rond 7u30-8u30. Reken op 1 tot 1,5 uur in het water voor een volledige sessie zonder af te koelen.
De regels: observeren zonder te storen
De groene zeeschildpad is een beschermde soort. Hem storen, aanraken of voeren is verboden en kan een boete opleveren. Maar los van de wet vergroot een respectvolle benadering paradoxaal genoeg je kansen: een rustige schildpad blijft langer, komt boven om te ademen zonder te vluchten en zorgt voor veel mooiere waarnemingen.
Wat je wel doet
- Afstand houden: blijf minstens 3 tot 5 meter van het dier. De gouden regel: de schildpad beslist of hij dichterbij komt, nooit andersom.
- De weg naar boven vrijlaten. Een schildpad moet om de paar minuten naar boven om te ademen. Ga nooit boven hem hangen of tussen hem en het oppervlak.
- Aan het oppervlak blijven, rustig, met langzame en discrete slagen. Geen duik naar beneden boven het dier.
- Van opzij observeren, nooit agressief recht van voren.
Wat je NOOIT doet
- Een schildpad aanraken, aaien of proberen erop te klimmen (dat verwijdert zijn beschermende slijmlaag en bezorgt hem veel stress).
- Hem voeren: zijn dieet van zeegras is essentieel voor zijn gezondheid.
- Chemische zonnebrand gebruiken voor het zwemmen: kies liever een minerale zonnebrand of een UV-werend lycra shirt om de zeegrasvelden en het koraal te beschermen.
- Hem met meerdere zwemmers omsingelen of achtervolgen wanneer hij wegzwemt.
Deze eenvoudige gebaren zijn gezond verstand, maar ter plaatse doet het enthousiasme mensen soms het belangrijkste vergeten. Geef het goede voorbeeld: andere zwemmers nemen vaak het gedrag van de groep over.
Anse Dufour of Anse Noire: welke kies je?
Dat is de grote vraag van bezoekers, want de twee baaien zijn buren, gescheiden door een heuveltje en verbonden door een trap van een paar honderd meter. Je kunt ze dus prima op één ochtend allebei doen.
| Criterium | Anse Dufour | Anse Noire |
|---|---|---|
| Zand | Lichtgoud | Zwart vulkanisch |
| Groene zeeschildpadden | Zeer vaak (zeegrasvelden) | Mogelijk, minder regelmatig |
| Sfeer | Levendige vissersbaai | Intiemer, schaduwrijk |
| Troef voor snorkelen | Zeegrasvelden met schildpadden | Rotswand, soms trompetvissen |
Mijn tip als inwoner: begin vroeg in de ochtend bij Anse Dufour voor de schildpadden, steek daarna de heuvel over naar Anse Noire voor het contrast van het zwarte zand en wat schaduw onder de zeedruiven halverwege de ochtend. Anse Noire is ook geliefd om zijn steiger en het koele water van de nabijgelegen rivier. De twee vullen elkaar perfect aan, en het duo blijft een van de mooiste halve dagen in het zuiden van Martinique.
