Wadvissen en schelpdieren op Martinique: wat mag en wat niet
Gepubliceerd op 6 augustus 2025 · door Ismael Samuel
Bij laag water komt het rotsplateau aan de Atlantische kust droog te liggen en de verleiding is groot: een emmer, waterschoenen, en op pad om te ‘wadvissen’ (pêche à pied) zoals in Bretagne. Alleen is dat hier, in de tropen, veel strenger geregeld dan je denkt. De lambi valt onder strikte regels, de witte zee-egel mag maar een paar weken per jaar worden geraapt en op sommige stukken kust is oogsten verboden. Als conciërgeservice op het eiland zien we elk seizoen reizigers een boete riskeren omdat ze de regels niet hebben nagekeken. Hier lees je, zonder jargon, wat de regels voor wadvissen op Martinique echt zeggen: beschermde soorten, minimummaten, gesloten seizoenen en prefectuurbesluiten voor de overzeese departementen.
Wadvissen op Martinique: toegestaan, maar streng geregeld
Eerst een misverstand uit de wereld. Recreatief wadvissen (met de hand, zonder boot, bij laag water) is op Martinique toegestaan, maar valt onder een dicht kader dat eigen is aan de overzeese departementen. Omdat Martinique een Frans overzees departement en regio is, leggen prefectuurbesluiten (van de prefectuur en de Direction de la mer) de regels lokaal vast, bovenop het nationale en Europese recht. Die teksten veranderen van jaar tot jaar. De basisprincipes:
Het is alleen bedoeld voor eigen gebruik in het gezin; doorverkopen is verboden (dat valt onder beroepsvisserij met vergunning).
Elke soort heeft zijn eigen regel: minimummaat, openingsperiode en soms een dagelijks quotum.
Sommige volledig beschermde soorten mag je helemaal niet rapen.
Duikflessen zijn verboden: je vist te voet of al snorkelend met ingehouden adem, niet met perslucht.
De reflex van de ervaren local: controleer het geldende besluit bij de Direction de la mer vóór het seizoen.
De lambi (Lobatus gigas, de grote kroonslak) is die grote parelmoerroze schelp waarvan het vlees zo lekker is in Antilliaanse fricassees en court-bouillons. Het is ook een soort die in het hele Caribisch gebied overbevist is en op de CITES-lijst staat (gereguleerde internationale handel). Voor de recreatieve visser:
De vangst is zeer beperkt of zelfs gesloten, afhankelijk van de besluiten; op Martinique is ze lange periodes opgeschort zodat de bestanden zich konden herstellen.
Als ze toegestaan is, mag je alleen een volwassen lambi rapen (schelp met een goed uitlopende, verdikte ‘lip’); jonge exemplaren met een dunne, puntige schelp zijn verboden.
Het recreatieve quotum is strikt begrensd (een paar exemplaren per uitje, afhankelijk van de teksten), en duiken met flessen is verboden.
Gezond verstand: een lege schelp die je op het strand vindt, kan een mooi souvenir zijn, maar neem nooit een levende lambi mee. Het strafrechtelijke risico is reëel en de soort is kwetsbaar.
Witte zee-egel: een ultrakort seizoen om je aan te houden
De tweede ster van het Antilliaanse wadvissen: de witte zee-egel op Martinique (de ‘chadron’), waarvan de oranje eitjes een gewilde delicatesse zijn. De regel is streng en verrast bezoekers.
Er mag alleen worden gevist tijdens een zeer kort openingsseizoen, elk jaar per besluit vastgesteld, traditioneel aan het eind van het jaar (december-januari), soms voor maar een paar dagen.
Buiten dat venster is elke vangst verboden, zelfs van één enkele zee-egel.
Er gelden een minimummaat (diameter van het skelet, zonder stekels) en een dagelijks quotum; sommige jaren blijft het seizoen helemaal gesloten.
Met andere woorden: tenzij het toeval van de kalender je meezit, mag je als reiziger vrijwel nooit zee-egels rapen. Wil je ze proeven, koop ze dan bij een beroepsvisser of eet ze tijdens de openingsperiode in een restaurant.
Minimummaten en veelvoorkomende soorten: het geheugensteuntje voor ter plekke
De kust heeft nog meer te bieden. De onderstaande maten zijn indicatief en moet je voor elk seizoen controleren; de geest blijft hetzelfde: alles wat te klein is, gooi je terug.
Burgos (‘burgaud’): grote alikruik van de Atlantische rotsen, minimummaat van een paar centimeter.
Tweekleppigen (lokale venus- en tapijtschelpen): geoogst op zandbodems, minimummaat in acht nemen, let op de hygiënische kwaliteit van het water.
Landkrabben: die vallen onder de jacht in de mangrove rond Pasen (voor de matoutou, een krabgerecht), met eigen regels.
Langoest: eigen seizoen en maat; een langoest met eitjes (‘grainée’) vang je nooit.
Een paar algemene verboden om te onthouden:
Geen koraal of levende vastzittende soorten meenemen (doopvontschelpen, gorgonen): streng beschermd.
Niet rapen in reservaten en beschermde gebieden (Caravelle, beschermde eilandjes, Conservatoire du littoral).
Niet ‘s nachts met een lamp vissen als het besluit dat verbiedt.
Chloordecon en verboden zones: de gezondheidsbeperking die je niet mag negeren
Er is een beperking die eigen is aan Martinique en die vissers uit Europa vaak ontgaat: chloordecon. Dit bestrijdingsmiddel, vroeger gebruikt op de bananenplantages, heeft bepaalde bodems en kustzones langdurig vervuild. Prefectuurbesluiten verbieden daarom de visserij (wadvissen inbegrepen) in meerdere kustsectoren, vooral bij de monding van bepaalde rivieren in het noorden en aan de Atlantische kust.
Wat je moet onthouden, zonder paniek:
Die verboden zones staan op de kaart: schelpdieren en tweekleppigen rapen is er verboden en afgeraden voor je gezondheid.
Filtervoedende tweekleppigen (venusschelpen) stapelen verontreinigingen sterker op: die mijd je als eerste.
Zwemmen valt er niet onder: het probleem is het eten van zeeproducten.
Ga je vissen om te eten, raadpleeg dan de kaart van de verboden zones en vraag lokaal om advies.
Verantwoord wadvissen: de goede gewoontes van de local
Naast de wet is er een ethiek van de kust. Verkeerd beoefend beschadigt wadvissen een milieu dat al kwetsbaar is. De gewoontes die het verschil maken:
Leg elke omgedraaide steen terug in zijn oorspronkelijke positie: het kleine leven eronder sterft als het ondersteboven ligt.
Neem alleen mee wat je dezelfde dag opeet, zonder de quota te overschrijden.
Respecteer de maten en zet te kleine exemplaren terug waar je ze vond.
Loop door de zandgeulen in plaats van over zeegrasvelden en koraalkoppen.
Rust je uit: dichte waterschoenen, handschoenen, hoed, water en een zak voor je afval.
Pas op voor de mancenillier (manchinelboom), een giftige boom waarvan het sap de huid ernstig irriteert.
Je wadvisuitje goed voorbereiden met Hostel Toucan
De regels voor kustvisserij in de overzeese departementen verschillen per soort, seizoen en gemeente: moeilijk bij te houden in twee weken. Daar maakt lokale verankering het verschil. Bij Hostel Toucan, conciërgeservice en vakantieverhuur op Martinique, helpen we onze gasten volledig legaal van de kust te genieten.
Direct bij ons boeken betekent:
Geen platformkosten: je betaalt de eerlijke prijs, zonder extra commissie.
Gratis annuleren tot 7 dagen voor aankomst, handig als je programma van de getijden afhangt.
WhatsApp-hulp 7 dagen per week om live te weten welke soorten open zijn, welke zones je moet mijden (chloordecon, reservaten) en waar je legaal lambi of zee-egels koopt (landnummer +596; tijdsverschil van -5 uur in de winter en -6 uur in de zomer ten opzichte van Parijs).
Voor je verblijf ontdek je onze verhuurwoningen op Martinique, goed gelegen aan de kust en ideaal om vroeg bij laag water te vertrekken. En heb je zelf een woning aan zee, kijk dan hoe we eigenaren begeleiden.
De beste periode blijft het droge seizoen (de Carême), van december tot april, dat vaak samenvalt met de opening van de zee-egel. Met de juiste reflex ‘besluit + maat + zone’ ga je naar huis met een mandje dat in orde is en een gerust geweten.
FAQ
Is wadvissen toegestaan op Martinique?
Ja, maar het is streng geregeld via prefectuurbesluiten die eigen zijn aan de overzeese departementen. Het is alleen bedoeld voor eigen gebruik in het gezin, doorverkopen is verboden, en elke soort heeft zijn minimummaat, openingsseizoen en soms een quotum. Sommige beschermde soorten mag je helemaal niet rapen. Controleer altijd het geldende besluit bij de Direction de la mer voordat je gaat vissen.
Mag je lambi rapen op Martinique?
De lambi is de meest bewaakte soort van het eiland. Recreatieve vangst is zeer beperkt en zelfs lange periodes opgeschort om de bestanden te laten herstellen. Als ze toegestaan is, mag je alleen volwassen lambi’s rapen (goed uitlopende, verdikte lip), binnen een strikt quotum en zonder duikfles. Neem bij twijfel nooit een levende lambi mee; een lege schelp die je op het strand vindt, kan wel een souvenir zijn.
Wanneer mag je witte zee-egel vissen op Martinique?
De witte zee-egel (de chadron) mag alleen worden gevist tijdens een zeer kort openingsseizoen dat elk jaar per besluit wordt vastgesteld, traditioneel rond december-januari, soms voor maar een paar dagen. Buiten dat venster is elke vangst verboden. Er gelden een minimummaat en een quotum, en sommige jaren blijft het seizoen helemaal gesloten. Buiten de opening koop je je zee-egels beter bij een beroepsvisser.
Zijn er zones waar wadvissen verboden is op Martinique?
Ja. Vissen is verboden in reservaten en beschermde gebieden (Caravelle, bepaalde eilandjes, Conservatoire du littoral), en in kustsectoren die met chloordecon zijn vervuild, waar prefectuurbesluiten het verbieden, vooral bij de monding van bepaalde rivieren in het noorden. Filtervoedende tweekleppigen worden er sterk afgeraden. Raadpleeg de officiële kaart voor je iets oogst om te eten.